คติเตือนใจ ... แด่ผู้ใฝ่หารักแท้

ที่ใดมีรัก ที่นั่นย่อมมีทุกข์ คำกล่าวนี้ยังคงใช้ได้อยู่ทุกสมัย เพราะนั่นคือความจริงแท้และแน่นอน หากจะรักแล้วไม่ให้ทุกข์ก็ต้องเรียนรู้ความจริงในรักให้แน่ชัดกันซะก่อน…!

1.การรักและไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือการรักใครสักคน แต่ไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้คนคนนั้นรู้ และต้องมาเสียใจภายหลัง

2.ความรักคือความรู้สึกที่คุณยังห่วงใยใครสักคนอยู่ แม้จะแยกความรู้สึก ความลุ่มหลง และความสัมพันธ์แบบรักใคร่ออกไปแล้ว

3.สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา แต่มาค้นพบภายหลังว่าเราไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้นไป

4.เมื่อประตูแห่งความสุขปิดลง ประตูแห่งความสุขบานอื่นก็จะเปิดขึ้น แต่เราก็มัวแต่มองประตูที่ปิดลงไปแล้วเนิ่นนาน จนกระทั่งเรามองไม่เห็นประตูที่เปิดไว้รอเรา

5.เพื่อนที่ดีที่สุดคือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกัน โดยไม่พูดอะไรกันสักคำ แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด

6.เป็นความจริงที่เราไม่สามารถรู้เลยว่าเรามีอะไรอยู่ จนกว่าเราจะสูญเสียมันไป แต่ก็จริงอีกเช่นกันที่เราไม่รู้ว่าเราพลาดอะไรไปบ้าง จนกระทั่งสิ่งนั้นเข้ามาหาเรา

7.การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ก็ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเรา

8.มีสิ่งที่คุณต้องการจะได้ยิน แต่คุณจะไม่ได้ยินมันจากปากของคนที่คุณอยากได้ยิน แต่อย่าทำตัวเป็นคนหูหนวก โดยไม่รับฟังสิ่งนั้นจากคนที่เขาบอกกับคุณจากหัวใจ

9.อย่าบอกลา ถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว อย่าพูดว่าคุณไม่รักคนๆ นั้นอีกแล้ว ถ้าคุณไม่สามารถทำใจได้

10.ความรักมักมาเยือนผู้ที่ยังคงหวัง ถึงแม้ว่าจะผิดหวัง และมาเยือนผู้ที่ยังคงเชื่อ ถึงแม้ว่าจะถูกทรยศหักหลัง
และจะมาเยือนผู้ที่ยังคงรัก ถึงแม้จะเคยเจ็บปวดมาก่อน

11.การที่เราจะประทับใจใครนั้นใช้เวลาแค่เพียงนาที การที่เราจะชอบใครใช้เวลาเพียงแค่ชั่วโมง การที่เราจะรักใครใช้เวลาเพียงชั่ววัน แต่การที่จะลืมใครนั้นต้องใช้เวลาชั่วชีวิต

12.อย่ามองใครจากหน้าตา เพราะมันอาจหลอกเราได้ อย่ามองใครจากความร่ำรวย เพราะมันไม่จีรังยั่งยืน ให้มองหาคนที่ทำให้คุณยิ้มได้ เพราะเพียงยิ้มเดียว สามารถทำให้วันที่หม่นหมองกลับสดใส ขอให้คุณพบคนที่ทำให้คุณยิ้มได้

13.มีช่วงเวลาในชีวิตที่คุณคิดถึงใครสักคน จนกระทั่งอยากดึงเขามาจากความฝัน เพื่อกอดเอาไว้ ขอให้คุณได้ฝันถึงคนพิเศษนั้น

14.ฝัน ถึงสิ่งที่คุณต้องการฝัน ไปในที่ที่คุณต้องการไป เป็นในสิ่งที่คุณต้องการเป็น เพราะคุณมีเพียงชีวิตเดียว
และมีโอกาสเดียวที่จะทำทุกสิ่งที่คุณต้องการ

15.ขอให้คุณมีความสุขมากพอที่จะทำให้คุณเป็นคนอ่อนหวาน ผ่านการทดสอบมามากพอที่จะทำให้คุณเข้มแข็ง มีความเศร้าโศกพอที่จะทำให้คุณยังคงความเป็นมนุษย์ และมีความหวังมากพอที่จะทำให้คุณเป็นสุข

16.เอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าคุณรู้สึกว่าสิ่งนั้นจะทำให้คุณเจ็บปวด รู้ไว้เถอะว่าคนอื่นก็เจ็บปวดจากสิ่งเดียวกันเช่นกัน

17.คำพูดที่ไม่ได้ยั้งคิดอาจก่อให้เกิดความขัดแย้ง คำพูดที่โหดร้ายอาจทำลายชีวิต คำพูดที่เหมาะกาลเทศะอาจลดความเครียด คำรักอาจเยียวยาและทำให้มีสุขได้

18จุดเริ่มของความรักคือการปล่อยให้คนที่เรารักเป็นตัวของตัวเอง อย่าดึงเขาจากภาพความเป็นเขา

19.คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ได้หมายความว่าเขามีสิ่งที่ดีที่สุด เพียงแต่เขาสามารถทำสิ่งที่เขามีให้ดีที่สุดได้ต่างหาก

20.ความสุขรออยู่เบื้องหน้าผู้ที่มีน้ำตา ผู้ที่เจ็บปวด ผู้ที่ค้นหา และผู้ที่พยายามแล้ว เพราะมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้จักคุณค่าของผู้คนที่ได้สัมผัสชีวิตพวกเขา

21.ความรักเริ่มต้นด้วยรอยยิ้ม งอกงามด้วยรอยจูบ และจบลงด้วยคราบน้ำตา

22.อนาคตที่สดใสมีรากฐานอยู่บนอดีตที่ถูกลืม คุณไม่สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ดีถ้าหากไม่รู้จักปล่อยวางความผิดพลาดในอดีต และความปวดใจ

23.คุณร้องไห้ตอนคุณเกิดในขณะที่คนรอบข้างกำลังยิ้ม จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม ในขณะที่คนรอบข้างร้องไห้ให้คุณ

            มันเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นอยู่กับผู้ชายซื่อ ๆ คนหนึ่ง ที่พลัดเข้าไปในห้วงความรักของเธอ...

          เรื่องราวทั้งหมดมันเกิดขึ้นหลังจากที่ผม En,t ม่ายติด ผมเลยได้มีโอกาสได้เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยเปิดที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของกรุงเทพ ฯ ...ผมก็เหมือนเด็กต่างจังหวัดทั่ว ๆ ไปที่เข้ามาอาศัยอยู่ในเมืองใหญ่ ที่มีทั้งเทคโนโลยีที่ทันสมัยมากมาย...ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ผมไม่คุ้นเคยกับมันเลย การปรับตัวของผมให้เข้ากับสิ่งรอบข้างเป็นไปอย่างช้า ๆ ตื่นเช้ามาก็ออกไปเรียน  และพอเลิกเรียนก็กลับไปหมกตัวอยู่ที่ห้องกับกีต้าร์คู่ใจหรือคู่กายก็ว่าได้  เพราะบางวันผมถึงกลับหลับไปทั้ง ๆ ที่มันยังอยู่บนตักผมอยู่เลย...พอตกเย็นก็ไปเดินเล่นที่ตลาดนัดบ้าง เพราะอาพาร์ตเม้นท์ที่ผมอยู่นั้น จะมีตลาดนัดมาขายของมากมายในตอนเย็น ๆ ก็ออกไปซื้ออารายมากินบ้าง ซื้อของใช้ส่วนตัวบ้างชีวิตผมก็ม่ายมีอารายไปมากกว่านี้จนกระทั่งวันหนึ่ง...

                                           เขียนโดย Oreng เพื่อนผมเอง...งิงิ

                                                     ( ไว้แค่นี้ก่องนะ)

"""Resident_evil"""

นี่เปงอีกเกมส์หนึ่งที่กระผมเองชอบมากที่สุด...(ต้องขอบคุณ...คุณ kengzzz)

ที่เเต่เราดันไปเปิดเจอพอดี ก็เลยก๊อปปี๊เค้ามาอีกทีง่ะ

พูดถึงว่าผมเองก็เคยเล่นมาแค่..4 ภาคเอง ก็มี ไบโอ 2,3,out break,และ gun surviver

แต่ยังม่ายมีโอกาสที่เราจะได้เล่น ภาค 4 และก็ ภาคซีโร่(0) เลยอ่ะ

เคยดูแต่ title เกมส์เท่านั้นเองอ่ะ

ยังไงก็ยังคงติดตามเกมส์ไบโอมาโดยตลอดเลยนะ...

[o] บนบ่าคุณมีแมลงปออยู่หรือเปล่า [o]

มีเมืองเล็กๆ ที่สวยและสงบสุขเมืองหนึ่ง มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก
>>ทุกวันพวกเขาจะพากันไป ดู ชม พระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด
>>และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้
>>ทุกคนที่เคยพวกเขาพบเจอจะมองด้วยสายตาอิจฉาในความรักของคนคู่นี้เสมอ..
>>
>>แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น
>>หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส
>>เธอนอนเงียบๆ อยู่บนเตียงของโรงพยาบาล
>>วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา
>>
>>ตอนกลางวัน
>>ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที! ่หน้าเตียง
>>ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ ทั้งๆ ที่เธอไม่ตอบสนองใดๆ เลย
>>
>>ตกกลางคืน
>>ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง
>>เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง ไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว
>>
>>ผ่านไป 1 เดือน
>>หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม
>>ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวขึ้นทุกวัน
>>แต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่หยุด
>>
>>แต่แล้ววันหนึ่ง
>>พระผู้เจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่ม
>>และตกลงที่จะ(ประทาน)พรให้แก่เข า
>>พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า
>>“เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ด้วยชีวิตของเจ้าไหม”
>>ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า “ ผมยอมครับ”
>>พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า “งั้นดีฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา
>>แต่เจ้าต้องแลกกับการกลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา 3 ปี เจ้าจะตกลงยอมไหม”
>>ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น แต่ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม “ผมยอมครับ”
>>
>>
>>
>>ฟ้าสางแล้ว
>>ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง
>>เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้าแล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล
>>หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ
>>มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆ เธอ คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง
>>แต่ช่างเสียดายที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน..
>>
>>หลายวันผ่านไป
>>หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว
>>แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตระเวนหาข่าวคราวของชายหนุ่ม
>>แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน
>>หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะตามหาชายคนรักของเธอ
>>ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอได้(แต่)บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่าง
>>(ทว่า)เขาไม่สามารถที่ส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอด(เธอ)
>>เขาทำได้แค่เพียงเฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คาดสายตาเท่านั้น
>>
>>
>>
>>ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว
>>ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่
>>เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว
>>นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว
>>เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาว
>>อยากใช้ปากเล็กๆ จูบที่หน้าผาก
>>แต่อย่างไรก็ดีร่างเล็กบอบบางในคราบของแมลงปอ
>>ก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้
>>
>>
>>
>>แค่พริบตา ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน
>>เจ้าแมลงปอรีบบินกลับมาหาคนรักของเขา
>>เพื่อจะพบว่าร่างอันคุ้นตานั้น
>>บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง
>>ภาพๆ นั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว
>>ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส
>>ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารัก และ ใจดี คนนั้น
>>และยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น
>>แน่นอนพวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก
>>เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก
>>
>>หลังจากนั้นไม่กี่วัน
>>แมลงปอเห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้นพาคนรักของตนไปชายทะเลเพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น
>>พลบค่ำก็อยู่(ที่)ชายหาดเพื่อดูพระอาทิตย์ตก
>>
>>
>>
>>แต่สำหรับเขาแล้ว
>>นอกจากบินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาวแล้ว เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย
>>หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก
>>เจ้าแมลงปอบินต่ำลงๆ ทุกวันด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด
>>เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะบินเข้าใกล้ หญิงอันเป็นที่รัก
>>ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของคนทั้งคู่
>>เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่ ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก
>>
>>
>>
>>ย่างเข้าฤดูร้อนของปีที่ 3
>>เจ้าแมลงปอไม่ค่อยไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว
>>บ่าของเธอบัดนี้ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม
>>ใบหน้าถูกประทับจูบอย่างเบาๆ จากเขาผู้นั้น
>>ดูท่าทางแล้วไม่มีทางเลยที่หญิงสาวจะมีเวลาที่จะไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง
>>ยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตสิ่งที่ผ่านไป
>>วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นกำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว
>>คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่มได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั้นเอง
>>เจ้าแมลงปอค่อยๆ บินเข้าไปในโบสถ์ และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า
>>เขาได้ยินเสียงของคนรักที่ดังมาจากข้างล่างตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า
>>“ฉันยอมรับ”
>>เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา
>>ตามด้วยจุมพิตที่แสนหวานของคนทั้งคู่
>>เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา
>>พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า “เจ้ารู้สึกเสียใจไหม”
>>เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้วตอบว่า “เปล่า”
>>พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า
>>“งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคน! เดิมแล้ว”
>>เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้าๆ ก่อนตอบว่า
>>“ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ”
>>
>>บางบุพเพ(ชะตา) ถูกกำหนดมาเพื่อที่ต้องสูญเสียไป
>>บางบุพเพ ตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด
>>รักคน ๆ หนึ่ง ไม่จำเป็นต้องได้รับรักตอบ แต่
>>เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่งเราต้องดูแลรักษามันไว้อย่างดี
>>
>>บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม……..
>>
>>
>>
>>อืมม์ม์ม์